toiletHet is enkele uren na aankomst al hèt gespreksonderwerp van het kamp, bij voorkeur tijdens de maaltijd. En dat verandert de rest van de week meestal niet meer....."Is anderhalve meter wel diep genoeg?" "Peperkoek of bananen?"

"De wind staat toch wel van het kamp af?" "Hoe vaak ben jij al geweest?" "Niet met blote voeten op de koude tegels!" "Dit jaar met afdakje?" Verplicht nummer in het zwembad, overstromingen en eerste poetservaringen. Iedereen die ooit op kamp is geweest heeft zijn of haar eigen haat-liefde verhouding met... het scoutingtoilet.

Jongste speltakken
Bij de jongste speltakken is het toiletgebruik nog vooral een stafonderwerp: welke twee stafleden zijn vanavond verantwoordelijk voor de 'plaslijst'? De welpen zingen het al: "wassen, plassen en naar bed". Maar toch gaat de beruchte 'plaszak' -ook bekend als de reserveslaapzak- voor alle zekerheid mee voor de ongelukjes.

Naast afwassen, vegen, tafel afruimen en hout sprokkelen is het met afstand het meest gevreesde item op de corveelijst van de groene blousen: de wc poetsen. Gewapend met rubber handschoenen tot aan de oksels, lieslaarzen en flessen schoonmaakmiddel die na één poetsbeurt alweer leeg zijn, gaan ze met een wasknijper op de neus in het kleine hokje tekeer. Het sop druipt van het plafond, maar de wc-bril wordt niet aangeraakt. Daarbij ontvangen niet alleen de jeugdleden, maar ook veel jonge stafleden, een letterlijke en figuurlijke opfriscursus. Wie zou die plee toch zo smerig gemaakt hebben? De staf zeker...

Privé
De staf? Nee, die reserveren -als het enigszins mogelijk is- een eigen 'staftoilet' in de blokhut, ver van de jongens- en meisjestoiletten van hun geliefde jeugdleden. En dit toilet wordt keurig zelf schoongehouden, ze waden namelijk liever niet door een halve meter modderig sop naar de wc. Er wil wel eens haast bij zijn... In dit privé-hokje waren roemruchte stafleden regelmatig met de Donald Duck te vinden, vooral als de zaken op kamp écht uit de hand liepen. De vrouwelijke stafleden verkiezen wijselijk het meisjestoilet boven het staftoilet, als bepaalde mannelijke collega's hen zijn voorgegaan. Na enige dagen zomerkamp is het reukorgaan zo doorontwikkeld, dat stafleden elkaars geur feilloos herkennen. Ook andere gewoonten zijn al snel geen geheim meer; het is vooraf bekend wie zich tijdens de afwas even terugtrekt. Wanneer er voldoende toiletten bij elkaar aanwezig zijn, zal het simultaanpoepen zich ontwikkelen tot een teamsport op Olympisch niveau. Goed voor het groepsgevoel, zo'n weekendje weg.

toilet1 toilet2 toilet4 toilet5

Wc-papier
Jeugdleden houden zich daarentegen meer bezig met het gebruik van minimaal één toiletrol per toiletbeurt, zonder onderscheid tussen grote of kleine boodschap of jongens en meisjes. Ook lange afstandschieten en het creëren van een ontplofte wc-rol willen nog wel eens hardnekkige kamphobby's zijn. Tijdens een welpenkamp is nog nooit zo weinig wc-papier gekocht, als toen het 'op rantsoen' ging, nadat de beerput op maandag voor de derde keer overstroomde. De ontstopper is dan ook een onmisbaar stuk kampgereedschap. Niet alleen vanwege overmatig papiergebruik en scheef-op-de-afvoer-geplaatste potten, ook blijkt elk kamp weer dat de scoutinguitdrukking 'zo traag als dikke stront' op een bepaald soort praktijkervaring berust.

Hudo
En dan komt dat moment na het overvliegen.... dat de scoutingweecee geen grappig onderwerp meer is, maar een afschrikwekkende vrees waardoor jeugdleden niet meer op kamp durven. Want dan ga je naar de beige blousen en die hebben... een hudo! Ach ja, de hudo. Een eenvoudige doch comfortabele openluchtlatrine, vaak met rustiek uitzicht over de bossen of een meertje. Op de eerste dag van het kamp als corvee of bezigheidstherapie door een stel overactieve scouts of verkenners gegraven. Minimaal anderhalve meter diep -liefst zo diep dat de graver er niet op eigen kracht uit kan- en afgeschermd met een decoratief gedrapeerd zeiltje. Een grote berg zand erachter zodat je na gebruik een schepje over je allernieuwste creatie kunt werpen. Twee pionierbalken over de kuil vormen een comfortabele zit-ligpositie onder het oeroude motto 'Houdt Uw Darmen Open'. Natuurlijk is deze geniale positie even wennen voor nieuwe gebruikers. Er zijn dan ook al vele slippers, sleutels, muntjes, zaklampen, wc-rollen en andere loszittende voorwerpen onderin de kuil beland, al dan niet in een zojuist geproduceerd welriekende hoopje. Sommige scoutingleden ontwikkelen daarom bijzondere technieken om de hudo zoveel mogelijk te ontwijken. Ze gaan gewoon een weekje niet -tot de staf met koffie en sigaren dreigt- of ze gaan bij werkelijk èlk toilet dat ze gedurende de week tegenkomen: in de supermarkt, bij de ijskraam, het zwembad, een willekeurige dixie, tijdens excursies in een kasteel of museum. Zodra er een witporseleinen gestalte wordt waargenomen, krijgen ze een schijnbaar onbedwingbare behoefte. Wat nog niet zo erg zou zijn, als hun mede-scoutingleden gewoon netjes voor lieten gaan.

Traditie
Dat vooral mannelijke stafleden vaak wat vreemde gewoonten lijken te ontwikkelen rond de stoelgang op kamp, is nog niet zo vreemd. Velen zijn immers als Bever begonnen en hebben na zo'n 11 kampen en 24 weekenden de Kunst van de Scoutingbehoefte geperfectioneerd. Het is een specifiek onderdeel van de scoutingtraditie, gestimuleerd door een kampdieet van Chili Con Carne en Mexicaanse bonenschotels in wrapvorm. In de goede oude zangbundel is zelfs de tekst van het eerbetoon 'pleecomplex' opgenomen.

Dus, weest gepast trots op onze scoutingmannen! Zij hebben zich in de loop van de jaren ontwikkeld tot Ware Meesters in simultaanpoepen, creatief toiletrolgebruik, beerputoverstromingen, hudovissen, wcpapierspeurtochten en geurherkenning. En natuurlijk in het voeren van urenlange gesprekken daarover, bij voorkeur tijdens het eten. Al dan niet geïllustreerd met foto's van hun ware meesterwerken op hun mobiele telefoon.

PS: Bovenstaand verhaal geldt in het geheel niet voor vrouwelijke stafleden. Die ruiken naar bloemetjes.

Pleecomplex
Ik heb toch zo iets geks
Ik heb een pleecomplex
Ik hou zo van die geur
Die teksten op de deur
Zie ik hem open staan
Dan moet ik altijd gaan
Oh, doe die deur op slot
Ik ga er aan kapot
Maar doe de bril omhoog
Want ik zit ook graag droog
Hé, ga mee naar de plee
Ik zwijmel bij 't idee