blufBluf! Wat nou bluf? Die band uit Zeeland? Nee, dat is BLØF. Nee, die andere bluf; Rafaëltaal voor 'wedden dat jij dat niet kunt/durft/doet'. Een erg effectief stukje scoutingtaal, want door dit magische vierletter-woord kunnen er hele opmerkelijke dingen gebeuren.

Vooral een bepaald type scoutingman blijkt erg gevoelig te zijn voor het woordje bluf. Sommigen weten dat ergens ook wel van zichzelf, waardoor het gesprek vaak als volgt verloopt. Iemand zegt iets geheel willekeurigs, "Bluf" "Wat nou bluf" "Ja, bluf" "Da's echt geen bluf." "Dikke bluf" "Ik doe da echt hor!" "Uhuh" "Ja, nou is het je eigen schuld." Anderen blijven echter glashard ontkennen, ook al leveren ze binnen een kwartier vaak al het bewijs voor hun blufgevoeligheid.

Excuus
Doordat dit fenomeen vrij regelmatig voorkomt, zowel bij stafleden als bij jeugdleden, is het een algemeen geaccepteerd excuus bij misstanden en rottigheid. Zoals die ochtend waarop de verkennersstaf in de jongenstent wel een heel vreemd, vettig hoopje overgeefsel aantrof. Een van de verkenners bleek misselijk te zijn geworden na het eten van zes pakjes kruidenboter. "Maar waarom doe je dat dan ook?", was natuurlijk de vraag. Waarop het simpele antwoord volgde: "Edwin zei bluf". En daar kon de staf niets tegen in te brengen.

bluf2 bluf3 bluf4 bluf5

Iemand zei bluf
Leuk en aardig allemaal, maar wat gebeurt er dan na het uitspreken van dit magische woord? Even teruggaan in ons collectieve-Rafaël-geheugen levert de volgende anekdotes op. Iemand zei 'bluf' en toen...

  • at een rowan een levend insect op
  • belandden tientallen jeugdleden met kleding en al in het water
  • plasten twee vrouwelijke stafleden het kampvuur uit
  • sloeg een zomerkampbezoeker een ei op het hoofd van de groepsbegeleider kapot en startte een grote foodfight
  • kregen alle scouts taart in hun haar
  • werden er tientallen foto's verpest door 'moonende' achtergrondfiguren
  • sprong er weer iemand in de winter over een brede sloot en haalde nogniebekant de overkant
  • snoof een willekeurige rowan peper/ zout op
  • werd er weer eens steen / modder / sneeuw / gras teruggekopt
  • sprong er een staflid van de Casper de Haanbrug het kanaal in
  • werden er menig biertjes over mensen heen gegooid
  • werd er weer eens iets bijzonders gegeten: van een schaaltje sambal tot een bak Zaanse mayonaise, zes pakjes kruidenboter of een pot augurkensap of een broodje dat eerst uit iemands onderbroek werd getrokken.
  • Noot van de redactie: de overige voorbeelden kunnen niet door de censuur.

Toepassing
De meeste scoutingvrouwen zijn opvallend weinig gevoelig voor het woord. Navenant niet eigenlijk. Velen van hen kennen de verbluffende gevolgen echter wel. Soms leidt dit tot irritatie ('waarom ben je nou voor de derde keer vandaag met schone kleren in die moddersloot gesprongen?') en soms leidt dit tot enige manipulatie ('bluf dat jij daar binnen vijf minuten vuur krijgt'). Helaas werkt dat laatste zeker niet altijd en overal. Als iemand opmerkt dat er wel eens afgewassen mag worden omdat er geen schone mokken meer zijn, hoef je niet met 'bluf' aan te komen. Het werkt meestal pas als er een leuke uitdaging in lijkt te zitten. Lees:

  • de aanwezigheid van gevaar is minimaal 60%
  • de kans op een succesvolle afloop is maximaal 70%
  • de kans op bewondering door soortgenoten is minimaal 80%
  • de kans op een ranzige afloop is minimaal 90%

Ook de aanwezigheid van toeschouwers met cynische en sarcastische opmerkingen wil de blufgarantie enorm vergroten. Waarbij het natuurlijk helemaal helpt als iemand schreeuwt dat het "ECHT NIET kan", "BELACHELIJK" is en dat je "NU OP MOET HOUDEN!!"

Shocking
Er schijnt zelfs een speciale subcategorie te bestaan, die technisch gezien niet tot bluf behoort, maar als enige doel lijkt te hebben een bepaald vrouwelijk staflid te shockeren. Waar anderen het magische woord nog uit dienen te spreken, is haar aanwezigheid al voldoende. Spontaan en zonder enig overleg gebeuren er wonderlijke zaken in haar blikveld, zoals mensen die elkaars voorgekauwde brood verder kauwen en weer uitwisselen, op klompen over de roodgloeiende kolen door een kampvuur rennen of hartjes likken in een met pindakaas ingesmeerde voet.

Doekoe?
En wat levert het uitvoeren van dit soort acties dan op? Behalve blauwe plekken, directe douchebehoefte, een onrustige maag en met een beetje geluk een kokhalzende toeschouwer? Kun je er rijk van worden? Worden er stiekem grote weddenschappen op afgesloten? Doen we mee aan een ondergrondse variant van 'Idols' en kun je weggestemd worden bij onvoldoende blufactiviteiten? Loopt er een grote verborgen geldstroom door onze vereniging? Neen, niets van dit alles.

Undercover onderzoek met gevaar voor eigen leven (want: 'bluf dat jij hier over die rand springt') lijkt uit te wijzen dat het om 'de eer' gaat. Met uitzondering van een paar jeugdleden die in de winter voor enkele guldens (ja, het verschijnsel is al oud) over een rivier probeerden te springen of voor enkele euro's hun hoofd lieten kaalscheren. Die jeugdleden snapten het nog niet helemaal. Het gaat niet om het geld, het gaat om de eer. Maar eigenlijk vooral 'omdat het kan'. Elk excuus is om iets ranzigs/ raars/ bijzonders/ gevaarlijks te doen, is een goed excuus. Voor mannelijke stafleden dan en jeugdleden die oud genoeg zijn. Voor de rest: don't try this at home, maar koester je momenten bij de scouting. En bluf op het goede moment.