Het scoutinggevoel is niet zo een twee drie te benoemen, maar je moet zeker zelf bij de scouting hebben gezeten om het te begrijpen. Als kind was het vooral het plezier en samen met je leeftijdsgenoten de bossen in gaan, knutselen, sporten, pionieren, kampvuren en natuurlijk de zomerkampen.

Mijn eerste zomerkamp als welp zal ik nooit meer vergeten. We waren op groepskamp in St. Joris-Weert vlakbij Leuven. We sliepen in een grote circustent en de hele week regende het pijpenstelen. Gedurende de week liep de tent gedeeltelijk onder water, waarbij mijn slaapzak ook nat werd. De staf moest daarop grachten gaan graven rondom de tent. Uiteraard was het als welp nog niet van toepassing, maar het primitieve kamperen, hiken en dergelijke, zijn wel de dingen die je bij blijven. Elke speltak waarin ik als kind heb gedraaid, zijn deze dingen mijn bijgebleven.

Het eerste weekend met de verkenners, gingen we namelijk een weekend in Luxemburg Hiken. De week voor dit weekend ben ik met mijn ouders een rugzak gaan kopen, deze was echter zo slecht, dat ik daar het hele weekend pijn van heb gehad. Onderin stak er namelijk een stuk ijzer uit en dat prikte het hele weekend in mijn rug, waardoor ik tijdens het hiken met een handdoek om mijn middel heb moeten lopen. Op het eind van het weekend had ik dan ook een mega blauwe plek op mijn rug. De rugzak was verder ook zo klein, dat ik alleen zwaar geplette boterhammen had. 's Avonds kookten we in pannen op kampvuurtjes, waarna we met zand de pannen moesten schoonshuren. 's Nachts sliepen we onder boerenbondzeil, waarbij het 's nachts flink vroor. Deze herinnering aan de verkenners, is dan ook een van de weinige dingen die ik nog weet, veroorzaakt door de "ontberingen".

Bij de Rowans/Sherpa's waren we enkele maanden voor het zomerkamp een weekend in de buurt van Eersel. Na een playback-avond, vroegen Tom Bogers en Marcel Jacobs aan de leiding of ze gedropt konden worden. Enkele minuten nadat de leiding terug was van het droppen, kwamen Tom en Marcel met een big smile ook binnen: ze hadden een lift geregeld. Hier was de leiding niet blij mee en zeiden dat ze hun nog wel terug zouden pakken.

Enkele maanden later op zomerkamp in Mook, lagen Tom, Marcel en ik rustig te slapen, toen we plotseling rond 6.00 uur in onze tent werden besprongen door onze leiding. Vervolgens werden we in onze slaapzak vastgebonden en in de auto gegooid. In het centrum van Nijmegen werden we in onze Pyjama gedropt, kregen we een rode indianen doek, onze schoenen, een rugtasje met daarin pinda's, sinas, wat snoep en 10 gulden mee. Daar stonden we dan 's morgens vroeg in het centrum van Nijmegen. Er zat niets anders op, dan terug lopen naar Mook. Onderweg gooiden we wat met kiezelsteentjes. Geheel onschuldig gooide ik een steentje tegen een bushokje, vervolgens Tom ook en last but not least gooide Marcel met een steentje, waarop vervolgens de hele ruit in duizend stukjes viel. Je kan je voorstellen, dat dat een aardig kabaal maakte zo s'morgens vroeg. We renden dan ook als een gek weg. Toen we rond 10.00 uur terugkwamen op ons kampterrein hebben we de leiding gewekt met een stevig stukje muziek.

Als ik dus zo naar mijn scoutinggevoel kijk, kom je toch voornamelijk op het ophalen van herinneringen. Als staf is het scoutinggevoel uiteraard weer veel anders. Dan denk ik meer aan het er voor zorgen dat de Rowans/Sherpa's (ik ben nu zo'n 10 jaar begeleiding bij de R/S) vooral een leuke tijd hebben en uiteraard ook dat ik er veel plezier in heb samen met mijn mede-begeleiders. Mijn herinneringen als R/S staf zijn uiteraard veel verser en weet ik nog vrij veel van, hieronder daarom een impressie.

Eerste zomerkamp in Jips: Kano-Hike, dagje Amsterdam en heel veel kids: meer dan 16. Zomerkamp Engeland: bezoek aan Oxford, Brighton, Londen, Winchester, Bull Dog met lokale scoutinggroep. Zomerkamp Texel. Zomerkamp Bentveld. Zomerkamp Tjechie (twee maal). Zomerkamp Berlijn tijdens WK. Diversen regio-aktiviteiten: Darttoernooi, Dropping, Hike, Explorerweekend en Volleybaltoernooi. Enkel gebroken tijdens volleybaltoernooi. Foodfight tijdens een explorerweekend etc. etc.

In elk geval heb ik nog steeds erg veel plezier in de scouting en is scouting nog steeds een belangrijk onderdeel van mijn leven. Ik heb er ook erg veel geleerd en leer nog steeds. De steekwoorden voor het scoutinggevoel zijn dan denk ik ook: gezelligheid, samen, plezier, leren, uitdaging en avontuur.

Groetjes,
John van den Munckhof