angelique1En dan op een avond open je nog even snel je mailbox om te checken of er nog belangrijke mail is. Ja, ja, ik ben er nog zo een die haar computer moet op starten om dit te checken. Terwijl je snel door de al die scoutingmail, reclame mailtjes, nieuwsbrieven, Facebook updates en zo heen loopt, zie je opeens die ene gevreesde mail.

Je had nog zo gehoopt dat deze je deur nog wel een tijd voorbij gaat. Helaas, je zult er nu toch aan moeten geloven. De Raffel-redactie, of op zijn minst een van hen die namens de Raffel redactie mailt, heeft bedacht om mij te vragen om voor het volgende Raffeltje (u weet wel het duidelijk door vele mensen gewaardeerde groepsblad van scouting Sint Rafaël) in een 'stukje' mijn scoutinggevoel te beschrijven.

 

De verbazing is groot, gaat het soms slecht met het Raffeltje? Krijgen ze tegenwoordig zo weinig kopij dat ze mij nodig hebben om dit blad vol te schrijven? Is de Raffelpen na al die jaren toch leeg geraakt? Of nog erger zijn ze hem bij de laatste keer frieteten kwijtgeraakt?!?

angelique3 angelique4 Angelique5 angelique6

Of heb ik me nu zo vergist in deze redactie dat ze me niet goed genoeg kennen en niet weten dat ik, als ik eenmaal begin, ik zo een Raffeltje in mijn eentje vol kan schrijven. Binnenkort toch eens bij wat mensen de spamfilter van de mail controleren, want ik denk dat ze de laatste tijd wat kort en bondige mailtjes van mij niet ontvangen hebben. Of zouden ze de mijn bijna literaire wetenschappelijk verantwoorde verhandelingen gewoon gemist hebben ...

"Hmmm," dacht ik. Ik zal ze hebben, als ik nou mijn scoutinggevoel in één kort en krachtige zin samenvat. Dan zullen ze alsnog op jacht moeten naar andere slachtoffers of 'vrijwillige' columnisten, (net hoe je het wil zien) die dan op het laatst, net voordat die erg nauwkeurig bepaalde niet te verplaatsen kopijdatum is verstreken, nog even een stukje in elkaar moeten flansen. Waar is de tijd gebleven dat je gewoon tot 15 oktober de tijd had om voor het eerste Raffeltje van het seizoen je 'stukje' in te leveren?

Oké laat eens zien. Mijn scoutinggevoel in één zin, moet lukken toch .....
Dé Rafaël... Nee dat is niet origineel, de vorige schrijver van deze geweldige rubriek heeft daar ook al een heel betoog over gehouden. Pret voor jong en oud... Ach dat is ook niks, klinkt wel erg oubollig en belegen. Pfff, valt toch tegen. Niet een van mijn beste kwaliteiten dat kort en bondig. Hopelijk ontwikkelen ze daar bij Scouting Nederland op korte termijn een training voor, dan kan ik dat daarna op mijn kwalificatiekaart aftekenen.

Even denken, zou ik het dan met foto's kunnen uitleggen wat mijn scoutinggevoel is. Nee, is vast geen goed idee, als ik nu in mijn scouting fotoarchief ga duiken met 10 Gb aan foto's daarin, dan haal ik zeker de deadline niet. Dat wordt het dus ook niet. Wacht even het zal toch moeten lukken als ik even dat woord 'Scoutinggevoel' google. Hé, dat is grappig. De eerste 4 hits komen allemaal op de website van de Rafaël uit. Is dat nou toevallig of niet...

Even een korte opsomming van andere quotes op internet:

"Er wordt altijd gedacht dat scouting militaristisch is."
Tja inderdaad nog regelmatig gehoord, net zoals de term padvinder en het beeld van flosjes aan de kousen. Maar laat ik je dit vertellen ook al dragen we regelmatig ons scouting uniform. Sommige met trots, sommige omdat het nu eenmaal hoort. We doen het ook heel vaak niet (ook al worden er bijna weddenschappen voor afgesloten of iemand het wel/niet zal aanhebben) en dragen we regelmatig onze eigen shirts of truien. De ander heeft als excuus dat het nog steeds in de was is, na dat laatste potje kwalleballen. Of het uniform hangt op de andere blokhut, want meer dan 1x per jaar uitwassen is echt niet nodig. Maar militaristisch, nou dat valt zat mee binnen onze groep zover ik dat zie. Ja, het klopt we hebben wel een aantal staf die beroepsmilitair zijn/waren, maar in het scoutingspel willen we dat zeker niet uitdragen.

"Scouting is met de tijd meegegaan."
Over het algemeen gelukkig wel. Aan de andere kant, een beetje vasthouden aan tradities, al dan niet in een nieuw jasje, is ook niet slecht. Zo weet ik dat Scouting Nederland ook erg zijn best doet om van het soms oubollige imago af te komen. Er wordt getwitterd, filmpjes geüpload op youtube en zo kunnen we nog even doorgaan. Ook binnen onze groep is dat te merken: de weg kwijt raken is best moeilijk met GPS op je telefoon. Even snel een sms'je sturen om te checken of iedereen op zijn post zit voor het superenge bosspel. En afgelopen jaar was zo'n beetje elke speltak tijdens het kamp wel online, al was het maar om buienradar te checken. Maar ook om elkaar via internet op de hoogte houden van grappige, leuke momenten. Dat is toch veel makkelijker dan die briefkaart naar elkaar sturen of berichten meegeven aan de rondtrekkende groepsbegeleid(st)er.

"Het staat voor eerzaamheid, dienstbaarheid aan je land, eerlijkheid en vriendschap."
Dit was een quote over hoe er tegen scouting aan gekeken wordt in sommige landen, overigens niet Nederland. Het belangrijkste in deze quote voor mij is de vriendschap. Want scouting zonder vriendschap en sociale contacten is bijna niet te bedenken. Dit houdt ons bij elkaar. Bij de jeugd moeten we het vaak hebben van de vriendjes/vriendinnetjes-dagen voor het werven van nieuwe leden. Maar we maken ook mee dat als er één besluit om te stoppen, het soms moeilijk is om de vriendjes en vriendinnetjes te behouden. En mijn eigen ervaring is dat je er vriendschappen sluit voor het leven. Soms zie je elkaar een tijdje niet, maar als je elkaar dan tegenkomt, dan lijkt het net of je vorige week nog samen bij het kampvuur zat. De gezamenlijke ervaringen binden ons , maar soms hoef je de dingen niet eens samen te hebben meegemaakt. Je herkent er iets in van een andere situatie. En je hoort dan opmerkingen als 'het verandert ook nooit'. Hoe treffend duidelijk deze onderlinge band is bleek voor mij ook bij de reünie afgelopen jaar. De huwelijken die uit de gezamenlijke scoutingtijd zijn voortgekomen binnen onze groep zijn niet op twee handen te tellen. Meerdere generaties uit één gezin, ooms/ tantes/ broers/ zussen/ neven/ nichten/ buren ga zo maar door, met allemaal een en dezelfde achtergrond 'De Rafaël'. Geweldig om dat te mogen meemaken!

"Scouting heeft nog steeds een conservatief imago"
Dit hebben we hierboven hopelijk al voldoende besproken. De slogan 'Scouting hoezo niet stoer' die bij onze beide blokhutten hangen is waarschijnlijk in dit kader wel aan vervanging toe. Maar laten we ons gewoon richten op het samen beleven van leuke en gezellige (scouting)activiteiten, dan raken we zo'n imago vanzelf wel kwijt.

"Een buitenwc ahhaaha scoutinggevoel"
Voor de een inderdaad het ultimum, niets zo fijn als de buitenwc of HUDO genoemd. De ander is maar wat blij met een scoutingblokhut met een echt toilet. Of meerdere op een rij, tijdens een zomerkamp.

"#scoutinggevoel is geen trending hashtag in Nederland"
Hoewel ik zelf niet twitter is dit misschien iets om als uitdaging op te pakken als groep en te zorgen dat de volgende keer als we "scoutinggevoel" googlen dit als eerst hit naar boven komt.

"Vuurtje voor het echte scouting gevoel"
Kijk er zijn meer mensen die vinden dat er een vuurtje bij hoort. Ze plaatsen zelfs op hun site een kampvuurfilmpje om ook buiten de scouting momenten er van te kunnen genieten. Het is het verzamelpunt, waar de ene zijn stook kunsten toont, de ander zijn houthak insigne probeert te behouden, de volgende geniet van dat telkens weer unieke vuurtje, we ons er lekker aan verwarmen, met het blikje knakworsten erbij.

"Scout in hart en nieren"
Ook al heeft iedereen een eigen definitie van wat het is om een scout te zijn. Denk ik dat ik dit na al die jaren scouting, niet meer kan ontkennen. Er mee stoppen, de groep de rug toedraaien en nooit meer iets van je laten horen is voor de meeste van ons gelukkig toch wel erg moeilijk.

angelique7 angelique8 

Uitspraken uit de groep
Zo en dan nu voor degene die nog niet zijn afgehaakt, de echte 'die hards'.... Nog even om af te sluiten een aantal uitspraken (al dan niet letterlijk) die je wel eens hoort als je binnen de groep je oor te luister legt.

"Scouting is voor mensen zonder hobby's"
Ja, dit hoor je nogal regelmatig. Mogelijk klopt het voor sommige. Maar vaak zien we juist dat mensen juist tussen al de andere hobby's en activiteiten, werk en dagelijkse beslommering door toch nog tijd vinden om naar de scouting te komen, programma's te bedenken, acties te organiseren, verschillende vergaderingen bij te wonen. Als iedereen van de staf, stichting en bestuur zijn tijd per week bij elkaar optelt, dan kunnen we wel een aantal mensen fulltime aannemen. En met alle acties/plannen die we met zijn allen hebben, kunnen we nog wel het dubbele aantal mensen gebruiken om alles uit te voeren. Totdat die mensen zich bij ons melden, zullen we dus allemaal keuzes moeten maken wat we wel en niet kunnen doen. Laten we daarbij het belangrijkste niet uit het oog verliezen: het organiseren van uitdagende activiteiten voor de jeugd waar we ook ons eigen plezier niet uit het oog verliezen. Zoek jij nog een hobby, of heb je juist geen hobby, meld je gerust aan als je een handje wilt helpen. Al is het op kleine of grote schaal, we wisselen graag eens ideeën uit.

"We zijn een soort familie"
Ja zo voelt het inderdaad wel, jong en oud we trekken samen op, we kunnen ons verhaal bij elkaar kwijt, of dit nu over scouting gaat of over andere dingen. Ook buiten de scouting weet je elkaar te vinden. Of het nu gaat om gezellig samen te gaan stappen, een spelletjesavond, maar ook als je even iemand nodig hebt die met een aanhanger wat spullen kan vervoeren.

"Hoezo, word je als staflid dan niet betaald om hier elke zaterdag de jeugd bezig te houden?"
Voor degene die het tot nu toe nog niet door hadden, het is vrijwilligerswerk waar niemand in deze organisatie betaald wordt voor de tijd die hij/zij besteed aan de scouting. Vaak worden zelfs gemaakte kosten (al dan niet bewust) niet eens gedeclareerd. Is het puur altruïsme (ken je het woord niet, zoek het dan eens op of anders zijn er wel wat (oud)stafleden die weten wat het betekent, ik heb het woord ook binnen scouting geleerd) dat die hele club met vrijwilligers er zo'n beetje elke zaterdag staan. In het kader van 'een scout helpt een ander waar die kan', 'de grote beschermt de kleine', etc. Nee, hoor dat valt allemaal wel mee, er zit ook een groot deel egoïsme in. Zoals hierboven al aangegeven het is een sociale aangelegenheid, mensen leren zich te ontwikkelen in wat voor vorm dan ook.

Nieuwsgierig naar de beweegredenen van al die stafleden, vraag ze er eens naar, wie weet krijg je leuke onverwachte betogen. En als je een leuk verhaal hoort, schroom dan vooral niet om het te mailen naar raffeltje#scouting-strafael.nl zodat je er anderen ook van kunt laten genieten in een van de volgende Raffeltjes.

Samengevat in één zin:
Scoutinggevoel, komt het zelf meemaken en ervaren, want om op papier een goede beschrijving hiervan te geven heb ik wel een paperback nodig. Pfff, gelukkig, toch nog gelukt om het in één zin te vertellen. Wijsheid komt met de jaren zal ik maar denken, of in ieder geval in de nachtelijke uren.

En als bestuurslid kan ik het natuurlijk niet laten om direct nog even een serieuze oproep te doen richting de volwassen lezers: heb je zin/tijd om op wat voor gebied onze groep te komen ondersteunen tijdens activiteiten, onderhouds werkzaamheden of wat voor andere projecten of taken dan ook. We horen graag van je, mail dan naar bestuur#scouting-strafael.nl of spreek ons even aan, we zijn regelmatig op een van de blokhutten te vinden.

Angelique Paulus, 2011
Lid van de Rafaël (met tussendoor een pauze van een aantal jaren) sinds 1982 en op dit moment groepsbegeleidster bij de groep