hennyIk kan wel zeggen dat mijn scouting gevoel door de jaren heen is veranderd. Als jong menneke altijd buiten spelen en ravotten, vies worden en altijd iets willen leren over de natuur. Fikkie stoken hoorde daar ook zeer zeker bij, maar het meest interessante vond ik toch wel alles wat gecamoufleerd was en alles wat maar enigszins leger gerelateerd was. Niet zo vreemd dat ik in 2005 het leger ben ingegaan.

Inmiddels enige jaren verder en vele ervaringen rijker, waren het altijd mijn scouting skills en de geleerde bush craft die oefeningen en uitzendingen een stuk gemakkelijker en leuker maakten. Ik deed namelijk al veel van wat ik vroeger al heel erg leuk vond bij de scouting. Onderkomens bouwen, in een slaapzak slapen, fikkie stoken, leven uit je rugzak, met touwen en hout praktische dingen bouwen enz. Instructeurs op de militaire school stonden dan ook vreemd te kijken, dat ik als enige uit mijn klas kon kaartlezen en het noorden wist aan te wijzen zonder een kompas te gebruiken.

 

henny1 henny2 henny3 henny4

Maar sinds een tijdje ben ik geen militair meer, de 'Ray Mears' in mij leeft een kalm en rustig bestaan, totdat... we op weekend of op zomerkamp gaan! Dan komt die survivaldrang weer tevoorschijn.

Waar ik mijn scoutinggevoel de laatste periode steeds meer op betrap, is een scoutinggevoel over de manier zoals wij als scouting proberen in de samenleving te staan. Dat wij als stafleden niet alleen leuke programma's maken, maar ook een lerende rol hebben naar jongere stafleden maar ook naar onze jeugd.

henny5 henny6 henny7 henny8

 

De jeugd die na 1995 is geboren wordt soms ook de 'Playstation generatie' genoemd; kids die niet weten wat 'pelpinda's' zijn maar wel weten hoe ze een iPad kunnen upgraden met de meest recente apps. Ik denk dat we die jeugd nog wel wat nuttigs bijbrengen over samen buiten spelen, leuke dingen doen, kamperen, overleven in de natuur, fikkie stoken, enz.

Henny van den Dungen, 2012